ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΕΚΤΟΞΕΥΣΕΙΣ ΜΟΛΟΤΩΦ ΕΝΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Δόξα σοι ο Θεός! Υπάρχει πλέον από τις 21/2/2015 η πρώτη ΕΠΙΣΗΜΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ εκ μέρους των σχισματικών καταληψιών κτηρίων της μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους για τις ΕΚΤΟΞΕΥΣΕΙΣ ΒΟΜΒΩΝ ΜΟΛΟΤΩΦ εναντίον αστυνομίας, εργατών και δικαστικού επιμελητή, που έγιναν στις Καρυές, στις 29/7/2013, σε προσπάθεια της αστυνομίας να εκκενώσει κατειλημμένο κτήριο, βάσει τελεσίδικης δικαστικής απόφασης. Οι καταληψίες απολογήθηκαν στις 21/2/2015 στην τακτική ανακρίτρια Θεσσαλονίκης για όσα θλιβερά διαδραματίστηκαν στις Καρυές Αγίου Όρους.

Ο λαός μας εύστοχα λέει «το ψέμα έχει κοντά ποδάρια», «αργά ή γρήγορα θα λάμψει η αλήθεια», «ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο μόνο χρόνο χαίρονται» κλπ. Από την αρχαιότητα είναι γνωστά τα «Άγει δε προς φως την αλήθειαν χρόνος», «Έστι δίκης οφθαλμός, ος τα πάνθ’ ορά», «φιλτάτη η αλήθεια» κλπ.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ ΠΑΛΙΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ

Πολλοί απλοί ορθόδοξοι πιστοί μαθαίνουν κατά καιρούς για κάποιον ναό, μονή ή ρασοφόρο που «ακολουθεί το παλιό ημερολόγιο», συνήθως χωρίς να γνωρίζουν λεπτομέρειες, π.χ. για το ότι συνήθως οι ακολουθούντες αυτοί δεν βρίσκονται σε εκκλησιαστική κοινωνία με την Εκκλησία της Ελλάδος, με το Άγιον Όρος και με το σύνολο των ορθοδόξων εκκλησιών και πατριαρχείων επί της γης. Η άγνοια τρέφει την εσφαλμένη ιδέα πως και αυτοί αποτελούν κανονικά και αναγνωρισμένα μέλη της, γνωστής σε όλους, ορθόδοξης Εκκλησίας.

Πολλοί μελετητές, επίσης, διαπιστώνουν ένδεια πρωτογενούς υλικού προς μελέτη. Για τον εξωεκκλησιαστικό παλιοημερολογιτισμό στην Ελλάδα δεν έχει γίνει επαρκής αριθμός μελετών και δημοσιεύσεων, ενώ ούτε καν είναι γνωστός ο αριθμός των παλιοημερολογιτών ή ο αριθμός των διαφορετικών και αυτοτελών «εκκλησιών»-παρατάξεών τους.

ΟΙ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΠΑΛΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Πολλοί ορθόδοξοι αγνοούν λεπτομέρειες σχετικά με τους λεγόμενους «παλιοημερολογίτες» και τους θεωρούν ως κανονικά ορθοδόξους, έστω «κάπως ακραίους» ή «φανατικούς» ή «παραδοσιακούς». Η πραγματικότητα είναι πως οι οργανωμένες «σύνοδοι» παλιοημερολογιτών δεν αναγνωρίζονται ως έγκυρες από καμμία τοπική Εκκλησία και κανένα Πατριαρχείο. Ομοίως, οι παλιοημερολογίτες συχνά αποκαλούνται σχισματικοί, εξωεκκλησιαστικοί και παρασυνάγωγοι από χείλη ιερέων και αρχιερέων. Συγκεκριμένα, η ιερά σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος έχει λάβει διάφορες αποφάσεις βάσει των οποίων, όπως τεκμηριώνονται από ιερούς κανόνες, δεν αναγνωρίζονται οι παλιοημερολογίτες «κληρικοί» ως ορθόδοξοι, ούτε οι ιεροπραξίες τους ως έγκυρες και αγιαστικές. Κατά καιρούς η Εκκλησία της Ελλάδος προβαίνει διά αρχιερέων της σε επίσημες ανακοινώσεις προς το ποίμνιό της, προσπαθώντας να το αποτρέψει από παλιοημερολογίτες. Το ίδιο πράττουν ευαισθητοποιημένοι μεμονωμένοι ιερείς με δημοσιεύματα σε ιστοσελίδες και ιστολόγια, παρέχοντας ενημέρωση και τεκμηριωμένες αναλύσεις στους ορθοδόξους πιστούς. Αξιοσημείωτο είναι πως λέγοντας «παλιοημερολογίτες» δεν εννοούμε τις κανονικές Εκκλησίες και Πατριαρχεία που χρησιμοποιούν το παλιό (ιουλιανό) ημερολόγιο (π.χ. Άγιο Όρος, Ιεροσόλυμα, Ρώσοι, Γεωργία, Πολωνία κλπ), αλλά τις πολυποίκιλες και ανεξάρτητες οργανωμένες ομάδες αυτόκλητων «ορθοδόξων», που αυτοπροσδιορίζονται ως «γνήσιοι ορθόδοξοι», «ΓΟΧ», «παλαιοεορτολογίτες», «ενιστάμενοι», «ακαινοτόμητοι», «ορθόδοξοι με το παλιό», «παλιοημερολογίτες» κλπ. Σημαντικό είναι πως πολλοί όντως ορθόδοξοι παρακολουθούν θρησκευτικές τελετές παλιοημερολογιτών, αγνοούντες ή ανεχόμενοι το ότι αυτοί δεν έχουν αναγνώριση και κανονική εξάρτηση από την κανονική Εκκλησία του τόπου τους, το ότι δεν έχουν εκκλησιαστική κοινωνία με την κανονική εκκλησιαστική διοίκηση κλπ. Οι περισσότερες από τις παντελώς αυτόνομες «ορθόδοξες εκκλησίες παλιοημερολογιτών» αναγνωρίζονται μόνο νομικώς (ως σωματεία, για την ληξιαρχική καταχώρηση τελετών κλπ) και όχι εκκλησιαστικώς στην Ελλάδα, στην Κύπρο και άλλες χώρες με ορθόδοξο πληθυσμό. Κάτωθι επιχειρούμε μία πρώτη προσέγγιση και καταγραφή του φαινομένου. 

ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρίαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τήν τακτικήν συνεδρίαν αὐτῆς σήμερον, Tρίτην, 13ην Ἰανουαρίου 2015, πρός ἐξέτασιν τῶν ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένων θεμάτων.
Κατ᾿ αὐτήν, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος: α) ὁμοφώνως ἀποδεχθεῖσα εἰσήγησιν τῆς Κανονικῆς Ἐπιτροπῆς ἀνέγραψεν εἰς τό Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τόν μοναχόν Παΐσιον Ἁγιορείτην καί β) προτάσει τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου, διά ψήφων κανονικῶν ἐξελέξατο παμψηφεί τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Εἰρηναῖον Ἀβραμίδην, διακονοῦντα ἐν Παρισίοις, Βοηθόν Ἐπίσκοπον παρά τῷ Σεβασμιωτάτῳ Μητροπολίτῃ Γαλλίας κυρίῳ Ἐμμανουήλ, ὑπό τόν τίτλον τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ρηγίου.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 13ῃ Ἰανουαρίου 2015
Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

http://www.ec-patr.org/docdisplay.php?lang=gr&id=2000&tla=gr

ΟΜΙΛΙΑ ΣΕ ΕΣΠΕΡΙΔΑ ΤΗΣ Ι.Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ Ι.Μ. ΠΕΝΤΕΛΗΣ

Στις 29/11/2014 διοργανώθηκε ενημερωτική εσπερίδα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου με τίτλο «Το σχίσμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία – Η περίπτωση της Μονής Εσφιγμένου» στο Διορθόδοξο Κέντρο της Ιεράς Μονής Πεντέλης. Ομιλητές ήταν ο πανοσιολογιώτατος π. Νικόδημος Λαυριώτης, Αγιορείτης, ο κ. Πέτρος Βασιλειάδης, ομότιμος καθηγητής Α.Π.Θ., και ο κ. Μιχάλης Γεωργιάδης, ιδιώτης. Χαιρετισμούς απηύθυναν ο πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων της Ι.Μ. Εσφιγμένου κ. Ζαχαριάς Νικόλαος, ο μητροπολίτης Θερμοπυλών και καθηγούμενος της Ι.Μ. Παντέλης Ιωάννης, ο μητροπολίτης πρ. Ζακύνθου Χρυσόστομος και ο καθηγούμενος της Ι.Μ. Εσφιγμένου αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος. 

Στον παρακάτω σύνδεσμο βίντεο από την εκδήλωση:
https://www.youtube.com/watch?v=2S0xuDu6OIM&feature=em-upload_owner

Στους εξής συνδέσμους οι ομιλίες 
-του κ. Πέτρου Βασιλειάδη: 
http://www.amen.gr/article19911
-του π. Νικοδήμου Λαυριώτου:

http://www.amen.gr/article19934

Ας λυθεί επιτέλους η κατάληψη της Μονής Εσφιγμένου!

Σχετικά με το συνεχιζόμενο πρόβλημα γύρω από τη μονή Εσφιγμένου ορισμένα ερωτήματα και πραγματικότητες:

Η μονή Εσφιγμένου τελεί επί δεκαετίες υπό κατάληψη από άτομα με δικαστικώς και εκκλησιαστικώς αποδεδειγμένη παραβατική συμπεριφορά, από άτομα που συνήθισαν να προβάλλονται φορώντας ράσα σε τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες και να αυτοεμφανίζονται σαν δήθεν «διωκόμενοι, ήρωες, ομολογητές», ακόμη και σαν «οι τελευταίοι γνήσιοι ορθόδοξοι επί γης», «το τελευταίο προπύργιο ορθοδοξίας» και άλλα τραγελαφικά. Έχουν μάλιστα οργανωμένο δίκτυο διασποράς των απόψεών τους σε ΜΜΕ έντυπα, τηλεοπτικά και διαδικτυακά, μέσω συγκεκριμένου ατόμου που υπογράφει ψευδώς σαν «Γραφείο Τύπου Ιεράς Μονής Εσφιγμένου». Έτσι πετυχαίνουν τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης προς συμπάθειά τους.

Οι κύριοι αυτοί έχουν επισήμως χαρακτηριστεί ως σχισματικοί και ως καταληψίες, τόσο από την Εκκλησία, όσο και από την Πολιτεία, με τελεσίδικες αποφάσεις. Δεν είναι μοναχοί, ούτε καν Αγιορείτες, εντούτοις ρασοφορούν. Τονίζουμε πως δεν είναι κανονικοί μοναχοί της μονής Εσφιγμένου, απλώς διαμένουν αυθαιρέτως στη μονή Εσφιγμένου ως καταληψίες και δεν επιτρέπουν σε κανέναν άλλον να εισέλθει, πλην των υποστηρικτών τους και πλην των επισκεπτών του Αγίου Όρους που δεν έχουν γνώση του προβλήματος. Ήδη από το 1972 ξεκίνησαν να εγκαταβιούν στη μονή Εσφιγμένου διάφορα άτομα, τα οποία είναι ξένα προς το Άγιον Όρος και δεν ανήκουν θρησκευτικά σε οιαδήποτε τοπική ή αυτοκέφαλη Εκκλησία σε κοινωνία με το Άγιον Όρος. Τα άτομα αυτά είναι σήμερα περίπου 35-45, δεν είναι σταθερά τα ίδια πρόσωπα στο χρόνο, πλην της περίπου δεκαμελούς ηγετικής ομάδας αυτών. Οι ίδιοι αυτοί καταληψίες που αυτοπροσδιορίζονται σαν δήθεν «γνήσιοι ορθόδοξοι», θεωρούν αιρετικούς όλους τους Αγιορείτες και αιρετική την Εκκλησία της Ελλάδος! Σχετίζονται θρησκευτικά με μία μόνο από τις δεκάδες εξωεκκλησιαστικές παρατάξεις παλιοημερολογιτών και ποτέ δεν συλλειτουργούν με κανονικούς ιερείς της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το Άγιον Όρος για να λύσει το πρόβλημα και την αλλοπρόσαλλη κατάσταση που οι εξωαγιορείτες δημιούργησαν στο Άγιον Όρος, έκαναν πλειάδα συναντήσεων μαζί τους, μεταξύ 1972-2002. Εντούτοις, οι εγκαταβιούντες εντός της μονής Εσφιγμένου, ποτέ δεν υπαναχώρησαν από τις ακραίες θέσεις τους, δεν δέχτηκαν να χειροτονηθούν κανονικά, ούτε δέχθηκαν να αποκαταστήσουν την εκκλησιαστική κοινωνία με τους Αγιορείτες. Έτσι, το έτος 2005 ορίστηκε νέα και κανονική αδελφότητα της μονής Εσφιγμένου, σήμερα περίπου 16μελής, με ηγούμενο τον γέροντα Χρυσόστομο, που ανέλαβε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της μονής, ενώ οι εξωαγιορείτες καταληψίες χαρακτηρίστηκαν και επισήμως ως καταληψίες και κρίθηκαν απελατέοι από το Άγιον Όρος. Δυστυχώς, ταμπουρώθηκαν στη μονή, απαγόρευσαν αυθαιρέτως την είσοδο της κανονικής εσφιγμενιτικής αδελφότητας στη μονή, απαγόρευσαν την είσοδο στη μονή της Αστυνομίας, της Πολιτικής Διοίκησης Αγίου Όρους, της Αρχαιολογίας, της Πυροσβεστικής κλπ. Για τη νέα αδελφότητα δεν έχει καταστεί έως τώρα εφικτό να διαμένει εντός της μονής, λόγω της συνεχιζόμενης κατάληψης αυτής και διαμένει προσωρινά στο Εσφιγμενιτικό αντιπροσωπείο στις Καρυές.

Οι καταληψίες της μονής Εσφιγμένου έχουν δημοσίως απευθύνει απειλές, ώστε να μην λήξει η κατάληψη, όπως «μην τολμήσετε να μας πειράξετε», «θα χυθεί αίμα», «θα ανατινάξουμε τη μονή, θα την κάνουμε Κούγκι» κλπ. Αυτοδικαιώνονται μάλιστα αναληθώς, λέγοντας α) πως «διώκονται επειδή δεν δέχονται ευρωπαϊκά κονδύλια», ενώ ούτε καν εκπροσωπούν τη μονή και ενώ κανείς δεν τους παρακαλεί να πάρουν αυτά τα (ανύπαρκτα) ευρωπαϊκά κονδύλια! β) πως διεξάγουν «αντιοικουμενιστικό αγώνα», ενώ είναι οι ίδιοι εκτός Εκκλησίας, αφού δεν αναγνωρίζουν ως ορθόδοξη καμμία Τοπική ή Αυτοκέφαλη Εκκλησία και κανένα Πατριαρχείο (π.χ. Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, Κωνσταντινουπόλεως, Μόσχας, Σερβίας, Γεωργίας κλπ)! γ) πως λιμοκτονούν (από το έτος 2002 έως σήμερα!) δίχως τρόφιμα, πως δεν έχουν φάρμακα, πως «πεθαίνουν γέροντες μοναχοί χωρίς γιατρό», ενώ μπαινοβγαίνουν παρανόμως ανενόχλητοι στο Άγιον Όρος, εξυπηρετούνται κανονικά από το ιατρείο και το φαρμακείο των Καρυών, καθώς και από παλιοημερολογίτες υποστηρικτές τους κλπ.

Δυστυχώς, οι σχισματικοί καταληψίες της ιεράς μονής Εσφιγμένου ενεπλάκησαν σε πλειάδα αδικημάτων και έχουν σωρεύσει πολλές τελεσίδικες καταδίκες από δικαστήρια ανά την Ελλάδα (Συμβούλιο της Επικρατείας, Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, Μονομελές Πρωτοδικείο Πολυγύρου κλπ) για κατάληψη των κτηρίων της μονής, για επίθεση εναντίον μοναχών με σιδηρολοστούς και βαρείες σωματικές βλάβες, για παραβάσεις του αρχαιολογικού νόμου, για παράνομες μεταβιβάσεις ακινήτων κλπ. Πρόσφατα, τον Ιούλιο 2013, εικόνες ντροπής έφτασαν στα πέρατα της γης για το Άγιον Όρος, με τη ρίψη βομβών μολότωφ εναντίον της Αστυνομίας στις Καρυές! Εντούτοις, πολλές εκκλησιαστικές και δικαστικές αποφάσεις περί απομάκρυνσης των καταληψιών κλπ μένουν ανεκτέλεστες. Γιατί υπάρχει κωλυσιεργία στην απόδοση δικαιοσύνης στο Άγιον Όρος;Γιατί εφαρμόζονται με δυσκολία οι τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις σχετικά με το σοβαρό πρόβλημα της μονής Εσφιγμένου; Γιατί η Αστυνομία ανέχεται να εξευτελίζεται από μία χούφτα ρασοφόρων που εμφανώς παρανομούν και βιαιοπραγούν εμπρός της; Υπάρχει πολιτικός δάκτυλος που εμποδίζει τη λύση του προβλήματος;

Ποια κοινοβουλευτικά πολιτικά κόμματα υποστηρίζουν τους σχισματικούς καταληψίες της ιεράς μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους και τη συνεχιζόμενη παράνομη κατάληψή της;
Α) Η «Χρυσή Αυγή» διά της οργάνωσης «Ιερός λόχος» παρακινούσε, τουλάχιστον έως πρόσφατα, δημοσίως μέσω ίντερνετ τον κόσμο να στέλνει υλικά αγαθά στους δήθεν «πολιορκούμενους και ομολογητές» ψευδοεσφιγμενίτες καταληψίες. Επίσης, δείτε την επερώτηση που κατέθεσε στη Βουλή ο προσφάτως συλληφθείς και προφυλακισθείς χρυσαυγίτης βουλευτής Γιάννης Λαγός για την προσπάθεια εφαρμογής της νομιμότητας από την Αστυνομία στη μονή τον Ιούλιο 2013.
Β) Οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» έχουν αρχηγό τον Πάνο Καμμένο, που είναι δεδηλωμένος παλιοημερολογίτης, δεδηλωμένος υποστηρικτής των καταληψιών της μονής Εσφιγμένου, ενώ πρόσφατα εισήλθε παράνομα στο Άγιον Όρος, αγνοώντας επιδεικτικά τους νόμιμους τρόπους εισόδου στο Όρος. Επίσης, ο γνωστός βουλευτής του ίδιου κόμματος, Βασίλης Καπερνάρος, είναι ο δικηγόρος υπεράσπισης των καταληψιών της μονής Εσφιγμένου.

Επομένως, σημαντικό μέρος της λεγόμενης «άκρας δεξιάς» ή των ίδιων των καταληψιών εμπράκτως υποστηρίζει την απαράδεκτη αυτή κατάσταση στον Αγιώνυμο Άθωνα και απειλεί τη Δημοκρατία με υποδαύλιση πράξεων βίας και ακραίας αντίδρασης, εάν «αποτολμηθεί» η εφαρμογή της νομιμότητας και κανονικότητας στο Άγιον Όρος!

Η λεγόμενη «άκρα αριστερά» και ο αναρχικός κόσμος των Εξαρχείων δεν υποστηρίζει άμεσα την κατάληψη, αλλά επιχαίρει για την κατάληψη (όπως βίλα Αμαλίας, Υφανέτ κλπ), για τις μολότωφ και για την αμαύρωση του Αγίου Όρους, π.χ. δείτε εδώ

Τέλος, αξίζει μία υπενθύμιση της παραβατικής συμπεριφοράς των σχισματικών καταληψιών της μονής Εσφιγμένου, όπως αποτυπώνεται σε κατάλογο με εκκλησιαστικές και δικαστικές καταδίκες εις βάρος τους, ακόμη και για ποινικά αδικήματα.

Το πρόβλημα της Εσφιγμένου είναι σοβαρό και αξίζει να το σκεφθεί όποιος αγαπά τον Αγιώνυμο Άθωνα, την Εκκλησία και το λαό μας. Ας ευχηθούμε και ας κινητοποιηθούμε προς το να αποκατασταθεί η νομιμότητα, η κανονικότητα και η ειρήνη εντός Αγίου Όρους, ειδικά εφέτος που εορτάζονται τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή του!

Μ.Γ.

Σημείωση: Το ανωτέρω κείμενό μας δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στις 6/10/2013 σε ειδησεογραφικές σελίδες και ιστολόγια, π.χ. http://www.voria.gr/index.php?module=news&func=display&sid=151872 

Υπερβολές και αήθεις επιθέσεις προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη

Μια από τις πιο συνηθισμένες και προσφιλείς πρακτικές διαφόρων φανατικών νεοζηλωτών και παλαιοημερολογιτών είναι η εξαπόλυση επιθέσεων και αβάσιμων κατηγοριών προς το πρόσωπο του νυν Οικουμενικού Πατριάρχη. Κατηγορείται ως (Α) Αιρετικός - οικουμενιστής, (Β) ότι έχει υποταχθεί στους λατίνους και τον Πάπα, (Γ) ότι έχει προβεί σε δηλώσεις προσβλητικές για τους αγίους Πατέρες και τους Ιερούς Κανόνες, (Δ) ότι έχει μεταλάβει αιρετικούς. Έχουν δίκιο;

Α.
Έχοντας ως δεδομένα ότι :
(α) ο οικουμενισμός είναι η αίρεση που διδάσκει ότι καμμιά εκκλησία ή δόγμα από μόνη της δεν κατέχει την πλήρη αλήθεια, αλλά αυτή προκύπτει όταν όλες (ή όλα τα δόγματα) μαζί προσθέσουν τα «πιστεύω» τους,
(β) αιρετικός είναι αυτός που, όχι μόνο διδάσκει νέες δοξασίες σχετικά με την πίστη (αλλοιώνοντας αυτήν), αλλά και εμμένει σε αυτές, χωρίς να τις αναιρέσει,
(γ) οι αιρετικοί ανέκαθεν καλούνταν προς ακρόαση/απολογία από ιερά Σύνοδο επισκόπων και εάν δεν παρείχαν επαρκείς εξηγήσεις ή εάν δεν αναιρούσαν τις όντως αιρετικές θέσεις τους, η Σύνοδος τους καθαιρούσε, τους ονόμαζε συνοδικώς αιρετικούς, σύμπασα η Εκκλησία έπαυε τη μετ' αυτών κοινωνία και οι αιρέσεις τους δημοσιοποιούνταν και καταδικάζονταν από την Εκκλησία. Το αυτό έγινε με τους γνωστούς αιρετικούς Άρειο, Μακεδόνιο, Ευτυχή, Νεστόριο κλπ.

Βάσει των ανωτέρω θέτουμε τα ερωτήματα:
-Γιατί θεωρούν αιρετικό οικουμενιστή τον Οικ. Πατριάρχη και ορισμένους επισκόπους;
-Πότε διέδωσαν και επέμειναν στις θέσεις του οικουμενισμού;
-Τι είναι αυτό που αλλοίωσαν από την Ορθόδοξη πίστη μας;

-Μήπως οι συμπροσευχές και οι συναναστροφές με τους παπικούς (και όχι μόνο) τούς καθιστούν αιρετικούς; Μα οι συμπροσευχές είναι παραβίαση Ιερών Κανόνων και με βάση αυτούς αρμόζει καθαίρεση στους παραβάτες. Μόνο αυτό! Οι Κανόνες δεν λένε ότι ο συμπροσευχόμενος καθίσταται «αυτομάτως» κι αυτός αιρετικός! Με τη συλλογιστική των φανατικών νεοζηλωτών και παλαιοημερολογιτών η παράβαση οποιουδήποτε κανόνα, καθιστά αυτομάτως κάποιον αιρετικό. Π.χ. η ενασχόληση με τυχερά παιχνίδια απαγορεύεται από τους Ιερούς Κανόνες. Όποιος ασχολείται με αυτά μπορούμε να τον πούμε αιρετικό μήπως; Μήπως με αυτήν την συλλογιστική πρέπει να θεωρηθούν και οι παλαιοημερολογίτες ως αιρετικοί αφού παραβαίνουν πληθώρα από Ιερούς Κανόνες (βλ. http://enotitapisteos.blogspot.gr/2014/04/blog-post_9.html, παράγραφοι 1(β vii), 3(α), 5(α), 5(δ) και 16)
- Μήπως η συμμετοχή κανονικών επισκόπων στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (ΠΣΕ) τους καθιστά επίσης αυτομάτως αιρετικούς; Εάν όντως κακώς συμμετέχουν σε αυτό, ας αναλογιστούμε ότι το ΠΣΕ είναι ένα οικουμενικό κίνημα, μια οργάνωση για τη διεξαγωγή θρησκευτικών διαλόγων. για αλληλογνωριμία ανθρώπων διαφορετικών πολιτισμών/θρησκειών, για συνεννόηση, καταλλαγή και ειρήνευση μεταξύ των ανθρώπων. Δεν είναι κάποια Εκκλησία, ούτε «υπερεκκλησία», παρόλο που συμμετέχουν αιρετικές «εκκλησίες».
-Μήπως λόγω των προσφωνήσεων «άγιος» (και τα παράγωγά του) και των πολλών φιλοφρονήσεών του προς τους παπικούς; Ερωτούμε: Αποκλείεται αυτό να το κάνει κάποιος επίσκοπος ή ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης για λόγους ευγενείας ή για λόγους πολιτικούς ή διπλωματίας; Ας μην ξεχνούμε πως ο ρόλος του, εκτός από θρησκευτικός ηγέτης, σήμερα έχει και πολιτικές προεκτάσεις. Το ίδιο πιστεύουμε και για την προσφώνηση «άγιο κοράνιο» με τους μουσουλμάνους. Αλλά έστω ότι δεχόμαστε ότι αποκαλεί εσκεμμένα τους παπικούς ως αδελφή εκκλησία, με αγιότητα, ισοτιμία, έγκυρα μυστήρια κλπ. Αν αυτά τα πιστεύει όντως, θα έπρεπε να τα κυρήττει ΠΑΝΤΑ, κι όχι μόνο μπροστά στους παπικούς. Υπάρχουν τέτοιες αποδείξεις; Υπάρχει κάποιος λόγος του Πατριάρχη, κάποιο κήρυγμα, στο οποίο αποκαλεί έτσι τους παπικούς, αλλά ΔΕΝ απευθύνεται σε αυτούς;
-Μήπως λόγω της μνημόνευσης του αιρετικού Πάπα μέσα στον Πατριαρχικό Ναό (το 2006 μνημονεύτηκε ο Πάπας Βενέδικτος, το 2014 ο Πάπας Φραγκίσκος) στην τελετή της Δοξολογίας κατά την άφιξή τους στο Πατριαρχείο; Η μνημόνευση αυτή έγινε ΜΟΝΟ τότε, και ποτέ σε Θ.Λειτουργία! Άρα με ποια λογική οι φιλοκατήγοροι φτάνουν να ισχυρίζονται πως "έχει γίνει ήδη η ένωση" όταν η μνημόνευση γίνεται περιστασιακά, και όχι μόνιμα; Άλλες φορές ακούμε πως ο Οικουμενικός Πατριάρχης έχει γραμμένο το όνομα του Πάπα στα δίπτυχα και το μνημονεύει συνέχεια! Αν υπάρχει τέτοια απόδειξη, γιατί δεν την έχουμε δει ποτέ;

Όλα αυτά όμως, γιατί να τον καθιστούν αιρετικό, και όχι απλώς παραβάτη των Ι. Κανόνων (με ποινή καθαίρεσης βεβαίως); Πότε παραδέχτηκε (και επέμεινε) ότι η Ορθοδοξία ΔΕΝ κατέχει την πάσαν αλήθεια (δηλ. τη βασική πλάνη του οικουμενισμού); Απεναντίας, έχει αναφέρει πολλάκις ότι η ορθόδοξη Εκκλησία είναι η Μία, Αγία, Καθολική και αποστολική Εκκλησία, όπως ακριβώς αναφέρει το Σύμβολο της Νικαίας. Και όπως θέσαμε πιο πάνω, ο αιρετικός εμμένει και πιστεύει πάντα τις απόψεις του.

Με βάση τα ανωτέρω αλλά και τη λογική, θα πρέπει:
-να θεωρηθεί αιρετικός και ο άγιος Κύριλλος ο οποίος έπραξε παρομοίως με τον ήδη αιρετικό Νεστόριο όπως φαίνεται στην Πατρολογία, αφού τον αποκαλεί "συλλειτουργό" (σελ. 105-106),
-να καταστεί αιρετικός και ο ιερός Γερμανός Β', Πατριάρχης Κων/λεως 1222-1240 που αποκαλεί κι αυτός με τις ίδιες εκφράσεις τους παπικούς, γύρω στα 200 χρόνια μετά από το σχίσμα (σελ. 44,45),
-Παρομοίως, να καταστεί ως αιρετικός και ο άγ. Μάρκος ο Ευγενικός. Ειδικά, όταν αποκαλεί τους παπικούς ως "μέλη του δεσποτικού σώματος" (διαβάζοντας ολόκληρο τον συγκεκριμένο λόγο του, θα βρει κανείς πάμπολλα ...αιρετικά μαργαριτάρια!).

Αν στα της πίστεως δεν χωρεί συγκατάβαση, τότε πώς δικαιολογείται αυτή η (έστω μικρή) συγκατάβαση από τους συγκεκριμένους αγίους; 

Διαβάζοντας μερικές ομολογιακές δηλώσεις του Πατριάρχη,
(i) Σχετικά με τη χαώδη διαφορά Ορθοδοξίας και Παπισμού.
(ii) στο http://enotitapisteos.blogspot.gr/2014_06_01_archive.html, παράγρ. Ε. 
(iii) σε διάφορες εγκυκλίους του Πατριαρχείου. Ιδίως στο 4ο κείμενο (με αριθ. πρωτ.: 213) ο Πατριάρχης αναφέρεται στους επικριτές του απαντώντας στις κατηγορίες που τού προσάπτουν.
(iv) στην πρόσφατη σύγκληση της Ιεραρχίας του Οικ. Θρόνου (Σεπτέμβριος 2015).
(v) Σχετικά με την ενότητα της Πίστεως και το Κοινό Ποτήριο.
θεωρούμε ότι πολύ κακώς και κατά περιφρόνηση της ορθόδοξης εκκλησιολογίας και ιστορίας χαρακτηρίζεται ως αιρετικός. 

Β.

Οι κατήγοροι του Πατριάρχη χρησιμοποιούν πολύ συχνά φράσεις αγίων που συμβουλεύουν να αποφεύγουμε την κοινωνία με ιερείς που έχουν υποταχθεί στους αιρετικούς. Μια χαρακτηριστική από αυτές είναι του αγίου Γερμανού Β΄ Κωνσταντινουπόλεως (1222-1240): «Εξορκίζω όλους τους λαϊκούς, όσοι είστε γνήσια τέκνα της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, να φεύγετε ολοταχώς από τους ιερείς που υπέπεσαν στην υποταγή στους Λατίνους, και μήτε σε εκκλησία να συγκεντρώνεστε μαζί τους, μήτε να παίρνετε οποιαδήποτε ευλογία από τα χέρια τους. Είναι καλύτερα να προσεύχεσθε στο Θεό στα σπίτια σας μόνοι, παρά να συγκεντρώνεσθε στην εκκλησία μαζί με τους Λατινόφρονες. Ει’ δ’ άλλως, θα υποστήτε την ίδια κόλασι μ’ αυτούς». Μετά από το οριστικό σχίσμα του 1054 μεταξύ Ανατολής και Δύσης, έγιναν αρκετές προσπάθειες για προσέγγιση εκ νέου των δυο πλευρών. Στην Ορθόδοξη Ανατολή υπήρξαν αρκετοί κληρικοί, οι καλούμενοι και φιλενωτικοί, που δεχόντουσαν "να βάλουν νερό στο κρασί τους" ούτως ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της ένωσης. Μερικοί από αυτούς προχώρησαν ένα βήμα πιο μπροστά και ενώθηκαν (υποτάχθηκαν) στους λατίνους. Ο άγιος Γερμανός λοιπόν, μιλά για «ιερείς που έπεσαν στην υποταγή των λατίνων». Σε αυτούς αναφέρεται. Οι φιλοκατήγοροι με το συγκεκριμένο ρητό θέλουν να θίξουν τον Οικουμενικό Πατριάρχη και διάφορους άλλους κληρικούς μας λόγω των επαφών τους με παπικούς, κάνοντας το λογικό άλμα της μη απόδειξης ότι ο νυν Οικουμενικός Πατριάρχης είναι όντως «αιρετικός και υποταγμένος στους λατίνους». Όμως άλλο οι επαφές, οι συμπροσευχές, το ΠΣΕ, και ΑΛΛΟ η αίρεση και η υποταγή στους λατίνους. Υποταγή σημαίνει ΠΛΗΡΗΣ εκκλησιαστική κοινωνία μαζί τους με ένταξη στο λατινικό δόγμα. Δηλ. να συλλειτουργούν ΣΥΝΕΧΩΣ μαζί, να αλληλομνημονεύονται ΣΥΝΕΧΩΣ, να έχουν κοινό Ποτήριο ΣΥΝΕΧΩΣ, και με κάθε ευκαιρία, ευρισκόμενοι αμφότεροι στο λατινικό δόγμα. Ας μας βρουν οι φιλοκατήγοροι έστω έναν τέτοιο κληρικό. Η αλήθεια είναι ότι έχουμε δει αρκετές φορές εικόνες που μπορούν να υπονοήσουν υποταγή του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου στους παπικούς, όμως βλέποντας (έστω κι αν έχει συμβεί μια φορά μόνο) τον πάπα να ασπάζεται το χέρι του Βαρθολομαίου ή διαβάζοντας τις δηλώσεις ομολογίας του Πατριάρχη για την Ορθοδοξία (βλ. παραπάνω, στο τέλος της παραγρ.Α), κανείς δεν μπορεί να αποδείξει ότι υπάρχει κάποια υποταγή. Είναι σαν να λέμε ότι ένας δούλος (δηλ. ένας υποταγμένος) που εργάζεται για τον αφέντη του, έχει και τις αργίες του, τα ρεπό του κλπ. Είναι αυτό υποταγή; Υποταγή του δούλου σημαίνει υποταγή κάθε μέρα, κάθε βδομάδα, και όχι περιστασιακά.

Γ.
Δυστυχώς είναι πολύ προσφιλής τακτική για τους παλαιοημερολογίτες και τους νεοζηλωτές αντιοικουμενιστές να διαστρεβλώνουν το νόημα των λεγομένων και των πράξεων του Οικουμενικού Πατριάρχη. Χαρακτηριστικά, ισχυρίζονται πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει αποκαλέσει (α) τους Ιερούς Κανόνες ως «τείχη του αίσχους» και (β) τους αγίους Πατέρες ως θύματα του αρχαικάκου όφεως (διαβόλου).

(α) Είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον Πάπα:
«Δοξάσωμεν τόν Θεόν ότι, μετά παρέλευσιν αιώνων διχασμού καί φανατισμού σήμερον "έν εσμέν ... ζώμεν σήμερον έν θαύμα "ό ετέραις γενεαίς ουκ εγνωρίσθη τοις υιοίς των ανθρώπων" ('Εφ. 3,5). Εις τούτο συνετέλεσαν όχι μόνον οι πρωτεργάται του θαύματος αείμνηστοι Πάπαι 'Ιωάννης ο ΚΓ' καί Παύλος ΣΤ' καί Πατριάρχης 'Αθηναγόρας, ..., αλλά καί οι συνεχισταί του έργου αυτών, οι κρημνίζοντες τά διάφορα "τείχη του αίσχους", ων φοβερώτερον τό χωρίζον τους χριστιανούς...»
Βλέπουμε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν κάνει καν μνεία στους Ιερούς Κανόνες. Αυτό είναι εντελώς αυθαίρετη ερμηνεία! Αυτό που πιθανότατα εννοεί (μιας και το λέει και στην αρχή της φράσης) ως «τείχη του αίσχους» είναι το ψυχρό κλίμα και η διχόνοια μεταξύ των προεξαρχόντων ανατολικής και δυτικής εκκλησίας των προηγουμένων αιώνων, και γι'αυτό «σήμερα ζούμε αυτό το θαύμα που οι άλλες (προηγούμενες) γενιές δεν εγνώρισαν».

(β) Είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος προς Παπική αντιπροσωπεία:
«Οι κληροδοτήσαντες εις ημάς την διάσπασιν προπάτορες ημών υπήρξαν ατυχή θύματα του αρχεκάκου όφεως και ευρίσκονται ήδη εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Αιτούμεθα υπέρ αυτών το έλεος του Θεού, αλλ’ οφείλομεν ενώπιον Αυτού όπως επανορθώσωμεν τα σφάλματα εκείνων».
Πρώτο ζήτημα: Ο λόγος ήταν προφορικός. Άρα πώς γνωρίζουμε αν είπε "προπάτορες ημών" ή "προπάτορες υμών"; Η δεύτερη περίπτωση αναφέρεται ευθέως στους παπικούς, κι έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος κατηγορίας. Οι φιλοκατήγοροι λοιπόν είναι σίγουροι ποιο "ημών-υμών" χρησιμοποίησε ο Πατριάρχης στον προφορικό του λόγο;
Δεύτερο ζήτημα: Ας υποθέσουμε ότι ο Πατριάρχης είπε "ημών". Σε αυτήν την περίπτωση το "προπάτορες ημών" μπορεί να ερμηνευτεί είτε ως "οι προπάτορες οι δικοί μας" (δηλ. μόνο οι ορθόδοξοι) είτε ως "οι προπάτορες οι δικοί μας και δικοί σας" (δηλ. ορθόδοξοι και λατίνοι). Οι φιλοκατήγοροι λοιπόν πώς γνωρίζουν σε ποιους προπάτορες απευθύνεται ο Πατριάρχης;
Ούτως ή άλλως πάντως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν μιλάει για τους αγίους Πατέρες (όπως παραπλανητικά τον κατηγορούν)! Με ποια λογική λοιπόν εξισώνονται οι προπάτορες (της συγκεκριμένης φράσης) με τους αγίους Πατέρες; Πολύ πιθανόν, και με βάση τη λογική, η συγκεκριμένη φράση αναφέρεται στους εκκλησιαστικούς προπάτορές μας (τους εκκλησιαστικούς προγόνους μας που κάποτε ήταν όλοι ενωμένοι στην Αγία Καθολική Εκκλησία) μερικοί από τους οποίους έπεσαν στην αίρεση (γι'αυτό και «θύματα του αρχεκάκου όφεως») και διέσπασαν την ενότητα (γι' αυτό και «κληροδοτήσαντες την διάσπασιν») της ρωμαιοκαθολικής με την ανατολική Εκκλησία το 1054. Ας σκεφτούμε λογικά: Πώς είναι δυνατόν (στην φράση του Οικουμενικού Πατριάρχη) να κατηγορούνται οι άγιοι Πατέρες για την διάσπαση Δύσης-Ανατολής; Τι σχέση μπορεί να είχαν με την διάσπαση (το σχίσμα); Ασφαλώς καμμιά! Πολύ αργότερα από το σχίσμα οι άγ. Πατέρες μέσω πολλών Συνόδων καταδίκασαν τον παπισμό ως αίρεση, αλλά είναι εντελώς διαφορετικό να "κατηγορούνται" -δήθεν- από τον Πατριάρχη ως υπαίτιοι της διάσπασης. Αρμόζει επίσης στη μόρφωση, στο ρόλο, στο ήθος και στην προσωπικότητα του Οικουμενικού Πατριάρχη κάτι τέτοιο (δηλ. να προσβάλλει τους αγ.Πατέρες);! Οπωσδήποτε εντελώς άστοχη (εσκεμμένα διαστρεβλωτική προφανώς) η συσχέτιση των αγίων Πατέρων με την φράση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Το ακόμα πιο απαράδεκτο είναι πως ενώ επιχειρήθηκε από την πλευρά του Πατριαρχείου να δοθεί μια διευκρίνιση για τη συγκεκριμένη δήλωση (δείτε στην αρχή του κειμένου), οι κακοπροαίρετοι φιλοκατήγοροι εξακολουθούν να τον κατηγορούν ως αιρετικό εξαιτίας αυτής της δήλωσης. Ξεχνούν μάλλον ότι αν σκοπίμως ήθελε να προσβάλλει τους αγ.Πατέρες (όπως αυτοί θέλουν να πιστεύουν), και μάλιστα μπροστά σε τόσο κόσμο, δεν θα προσπαθούσε να δικαιολογηθεί. Διότι ως γνωστόν, ο αιρετικός εμμένει πάντα στις απόψεις του. 

(γ) Στη διδακτορική του διατριβή γράφει: 

«Δεν δύναται να εφαρμοστούν σήμερον και πρέπει να τροποποιηθούν και αι διατάξεις αι κανονίζουσαι τας σχέσεις των ορθοδόξων χριστιανών προς τους ετερόδοξους και ετερόθρησκους. Δεν δύναται η εκκλησία να έχει διατάξεις απαγορεύουσας την είσοδον εις τους ναούς ετερόδοξων και την μετ’ αυτών συμπροσευχήν» (Αρχ. Βαρθολομαίου Αρχοντώνη, «Περί την κωδικοποίηση των Ι. Κανόνων….ανάλεκτα Βλατάδων, αρ. 6, Πατριαρχ. Ίδρυμα Μελετών, σελ. 73, Θεσ/νικη 1970). Δεδομένου ότι υπάρχουν μερικοί Ι.Κανόνες που ενώ κάποτε ίσχυαν, τροποποιήθηκαν από μεταγενέστερους (π.χ. περί έγγαμων επισκόπων) ή κάποιοι απλώς δεν εφαρμόζονται στην πράξη (π.χ. περί παπαλήθρας ή του τρόπου μετάδοσης της Θ.Κοινωνίας στους πιστούς), θεωρούμε άστοχο να κατηγορείται μια πρόταση του Πατριάρχου σε ένα επιστημονικό κείμενο για μια εκ νέου τροποποίηση κάποιων Ι.Κανόνων, αρκεί βεβαίως αυτό να γίνει μέσω κάποιας Συνόδου.

(δ) Κατηγορείται επίσης ο Πατριάρχης ότι διέκοψε την ακολουθία του καθαγιασμού των υδάτων στον Βόσπορο με σκοπό να ...ακουστεί ο ιμάμης που ακουγόταν εκείνη την ώρα! (δείτε εδώ). Και ο πιο αδαής μπορεί να καταλάβει πως ο μοναδικός λόγος διακοπής της ακολουθίας για λίγη ώρα είναι για να αποφευχθεί η χάβρα που θα εδημιουργείτο. Επιπλέον αυτή η κίνησή του δείχνει σεβασμό στο θρησκευτικό καθεστώς της Τουρκίας, στην οποία εδρεύει το Πατριαρχείο. Είναι τόσο φανερή η κακή προαίρεση της κατηγορίας που το συγκεκριμένο ιστολόγιο αφήνει να εννοηθεί πως ο Πατριάρχης επίτηδες προγραμμάτισε την τελετή εκείνη την ώρα, ώστε να "αναγκαστεί" να διακόψει ούτως ώστε να ακουστεί ο ιμάμης! 

(ε) Κατηγορείται ότι στον ενθρονιστήριο λόγο του αποκάλεσε "ξεβράκωτους" τους ήρωες του 1821. Όσο και να ψάξει κανείς, δεν θα βρει τίποτα σχετικό!

(στ) Κατηγορείται ο Πατριάρχης ότι προσβάλλει το έργο και τον σκοπό της Εκκλησίας αφού στο Durban της Ν. Αφρικής το 2001 σε μήνυμά του με την ευκαιρία Παγκοσμίου Διασκέψεως είπε «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία δὲν ἐπιδιώκει νὰ πείσῃ τοὺς ἄλλους περὶ συγκεκριμένης τινὸς ἀντιλήψεως τῆς ἀληθείας ἢ τῆς ἀποκαλύψεως, οὔτε ἐπιδιώκει νὰ τοὺς μεταστρέψῃ εἰς συγκεκριμένον τινὰ τρόπον σκέψεως». Μάλλον οι φιλοκατήγοροι αγνοούν ότι η λέξη "επιδιώκω" μπορεί και να εμπεριέχει την έννοια της βίας (δηλ. με το ζόρι) στην ερμηνεία της. Δεδομένου του χωρίου "όστις θέλει οπίσω μου ελθείν", πολύ πιθανόν ο Πατριάρχης εννοεί ότι η Εκκλησία δεν επιδιώκει με το ζόρι να πείσει τους ετερόδοξους για την αλήθεια.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πολλές αμφισβητούμενες φράσεις ή ενέργειες του Πατριάρχη που σκανδαλίζουν τους ορθοδόξους. Καλώς ή κακώς, δεν μπορούμε να τις αναφέρουμε όλες. Είναι όμως πολύ πιθανό ότι από τη στιγμή που μπορούμε να δώσουμε μερικές λογικές εξηγήσεις και απαντήσεις στις θεωρούμενες ως προσβλητικές (ή αιρετικές) απόψεις ή ενέργειες του Πατριάρχη (όπως οι παραπάνω), τότε θα υπάρχει πάντα κάποια λογική εξήγηση για όλες, οπότε οι φιλοκατήγοροι θα πρέπει να είναι πάρα πολύ προσεκτικοί με τις κατηγορίες τους. Κατά τη γνώμη μας, όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν πως κάθε στιγμή και κάθε ώρα ο Οικουμενικός Πατριάρχης είναι το μαύρο πρόβατο για τους παλαιοημερολογίτες και τους νεοζηλωτές κι αποτειχισμένους οι οποίοι ψάχνουν εναγωνίως να βρουν όλο και περισσότερες "προφάσεις εν αμαρτίας" για να δικαιολογήσουν την διακοπή κοινωνίας που εφαρμόζουν.

Δ.

Το 2002 έγινε στη Ραβέννα της Ιταλίας Πατριαρχικό Συλλείτουργο. Ήταν μια ορθόδοξη θεία λειτουργία, την οποία (λόγω της τοποθεσίας) παρακολούθησαν και ορισμένοι καθολικοί. Κατά τη διάρκεια της Θείας Κοινωνίας μετέλαβε πλήθος. Το βίντεο «συλλαμβάνει» και 3-4 καθολικούς που προσέρχονται μέσα στο πλήθος να μεταλάβουν κι αυτοί, πράγμα που μαρτυρεί ότι αναγνωρίζουν το ορθόδοξο μυστήριο ως εγκυρότατο. Η ταυτότητά τους αποκαλύπτεται ΜΕΤΑ από τη Θεία Κοινωνία, από τον τρόπο που κάνουν τον σταυρό τους. Επομένως πολύ κακώς κατηγορούν οι παλαιοημερολογίτες τον Οικουμενικό Πατριάρχη ότι μετέλαβε σκόπιμα τους καθολικούς-αιρετικούς. Το σφάλμα του πιθανόν ήταν που δεν ζητούσε εκ των προτέρων να μάθει το θρήσκευμα των προσερχομένων, ώστε να τους επιτρέψει ή αποτρέψει τη Θεία Κοινωνία. Οπότε, από την αμέλεια/δυσκολία μέχρι την σκόπιμη μετάδοση της Θεία Κοινωνίας σε αιρετικούς υπάρχει μεγάλη διαφορά. Αυτό όμως που είναι τραγελαφικό για τους σχισματικούς παλαιοημερολογίτες είναι πως και οι ίδιοι οι παλαιοημερολογίτες κληρικοί «μεταλαμβάνουν» ορθοδόξους (κατ' αυτούς «νεοημερολογίτες αιρετικούς οικουμενιστές»), που από άγνοια του παλαιοημερολογίτικου σχίσματος προσέρχονται και «μεταλαμβάνουν» στου ναούς των παλαιοημερολογιτών. Κι αυτό το φαινόμενο συμβαίνει σχεδόν κάθε Κυριακή, σε πολλούς ναούς των. Επομένως είναι εντελώς ανήθικο να κατηγορούν κάποιοι, κάποιον, για κάτι που έκανε ΜΟΝΟ μια φορά, όταν οι ίδιοι το κάνουν σε εβδομαδιαία βάση.


E.
Εδώ να πούμε ότι τέτοια φαινόμενα όπως τα παραπάνω υπήρχαν σχεδόν πάντα στο παρελθόν, μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας. Όμως η Εκκλησία ουδόλως επλήγη ή μειώθηκε από αυτά, δεν αλλοιώθηκε η Ορθοδοξία. Διότι αν πούμε ότι αλλοιώθηκε, τότε πρέπει να παραδεχτούμε ότι εξαφανίστηκε και η Εκκλησία του Χριστού, άρα διαψεύστηκε ο ίδιος ο Χριστός, που είναι η Κεφαλή της! Είναι δυνατόν; Οπωσδήποτε όχι! Βέβαια από την άλλη, η δικαιολογία ότι δεν αλλοιώθηκε η Ορθοδοξία από αυτά τα φαινόμενα, δεν σημαίνει ότι τα επικροτούμε κιόλας. Με βάση αυτά τα φαινόμενα στον ανωτέρω σύνδεσμο, θέτουμε το εξής ερώτημα προς τους φιλοκατήγορους του Πατριάρχη: Υπάρχει κάποιος άγιος της Εκκλησίας μας, σύγχρονος των συγκεκριμένων οικουμενιστικών φαινομένων που να κατηγόρησε πρόσωπα της Εκκλησίας με εκφράσεις πεζοδρομιακού χαρακτήρα, όπως δηλαδή εκφράζονται πολλοί σημερινοί φιλοκατήγοροι; Αν δεν υπάρχει, τότε ας αναρωτηθούν αν ο τρόπος αντίδρασής τους έχει κάποιο αγιοπατερικό έρεισμα.

Αξίζει επίσης να διαβάσουμε και την άποψη του μοναχού Θεοκλήτου Διονυσιάτη, γνωστού για τα δυναμικά κηρύγματά του προς τον Πατριάρχη Αθηναγόρα, εξαιτίας των αιρετιζουσών πεποιθήσεών του (αναδημοσιεύουμε από το http://palioahrista.blogspot.gr/2010/10/blog-post_07.html): "Χθες έλαβα επιστολήν φίλου μου, που μου γράφει, ότι σε συνέντευξη ο «ηγούμενος» της Μονής Εσφιγμένου, σε κρατικό κανάλι είπε: «Επί Πατριάρχου Αθηναγόρα υπήρχαν τα πύρινα άρθρα του Γέροντος Θεοκλήτου Διονυσιάτου. Τώρα που γίνονται αυτά, σιωπά». ....
.... Πράγματι, έγραφα πύρινα άρθρα, που απετέλεσαν ολόκληρον βιβλίον για τις φιλοπαπικές δηλώσεις του Αθηναγόρα. Τώρα τι να γράψω; Που πολλοί από αμάθεια εκλαμβάνουν τις κοινωνικού χαρακτήρος σχέσεις και συναντήσεις με τους παπικούς ως συλλειτουργία και συμπροσευχές του νυν Πατριάρχου; Έγινε πολύς λόγος για την Ραβέννα. Αν, παρά την ειδοποίηση να προσέλθουν μόνον Ορθόδοξοι για θείαν Κοινωνίαν, τινές παπικοί διαλαθόντες της προσοχής, εκοινώνησαν, αυτό σημαίνει ότι ο Πατριάρχης ηθελημένως το έκανε; Πρέπει να είμεθα προσεκτικοί και μη κατηγορούμεν τους ηγέτες της Εκκλησίας, ότι είναι οικουμενιστές επειδή οι σύγχρονες συνθήκες οδηγούν σε συναντήσεις και σε κάποιες αβρότητες και φιλοφροσύνες με ετεροδόξους.
Θα ήθελα να ιδούν τον Ορθοδοξότατο Αρχιεπίσκοπον Αθηνών Χρυσόστομον τον Β , που σήκωσε πραγματικόν «πόλεμον» κατά του Αθηναγόρου, να προσφωνή στον Μητροπολιτικόν Ναόν τον Αγγλικανόν Αρχιεπίσκοπον η να δέχεται στον Ναόν των Αρμενίων τιμητικήν προσφώνησιν από αρμένιον κληρικόν. Τι θα έλεγαν αυτοί που διαμαρτύρονται και κατακρίνουν τον Πατριάρχην Βαρθολομαίον ως οικουμενιστή;»

Χαρ. Παπ.